تنهایی دل...

 

             

                    تنهایی دل ز ما حکایت  دارد

                                                                      از هجر و غم و عشق شکایت دارد

 

              ای دوست که با مهر به من سرزده ای

                                                                      ( تنها ) سپاس  بی نهایت دارد

 

 

                                                       

 

 

لبخند زیبای تو

دلم که لبخندت را به یاد می آورد هر لحظه شاعرتر می شود

 

دیگر هیچ مرزی از ذهن من تا فکر تو نیست

 

من از تمام دل خویش دریایی ساختم آبی و بیکران

 

که تو بر ساحلش بنشینی و مالک آسمانش باشی

 

برایم شعر بخوانی و من فارغ از دنیا

 

باد را به گیسوانم مهمان کنم

 

و دل به صدای مهربانت بدهم تا همیشه ها ...